Ana ile vedalaşma

Gün geçtikçe ağarıyor saçları adamın, Gün geçtikçe uzaklaşıyor ondan Başını okşayan o mihriban el… Uzaklaşıyor git gide Uzak uzaklarda dalgalanıyor Özge bir devletin bayrağı gibi… 1981 Muhammed Salih

Derin dert

Mazmun değil Dert derin. İnsanin içindeki mahluk Çoktan başka, Çoktan maymun değil. Sinesini oklara tutmayan Bir kuşak dünyaya geldi artık — Tasavvur edin, onlardan hiç biri Artık maymun değil… Fakat babamın sırtından giren mermi Benim yüreğimde bitiyor. Belki küçük olabilir bu yara.. Biraz küçük. Dürbünü ters tutup bakarsan, Değil yara, bütün bir Halk dahi küçük…

Sözleri yazdiktan sonra…

Sözleri yazdıktan sonra Onlara boyun eğeceğiz bir gün. Herkesin boynunda asılı durur Belli harflardan müteşekkil Söz. Mesela, «Ahmet!» deseler ben uyanmam Uyanmam «Taşmet ! » diye bağırsalar da. İsmimi bilmezse Gök gürültüsü Beni uyandıramaz asla! Şimdi, düşünün: ne kadar zor Bütün bir milleti uyandırmaya yeltenen dehanın işi ! 1980 Muhammed Salih

Anahtar

Elini cebine sokarken, irkildi adam: Parmaklarını yaktı,ısırdı Kimsesiz evinin buz gibi anahtarı! 1978 Muhammed Salih

Onlara söyle sevgilim

Sen ve ben biliyoruz aşkın timsali salkım söğüt olmadığını. Sari gül — ayrılık, kızıl gül de visal değildir asla! Söyle onlara, anlat sevgilim: Biz nasıl seviyorduk bir-birimizi, nasıl seviyorduk gülleri yolunmuş dünyada! 1980 Muhammed Salih

Умуртқа

Ёш экан, бу одам тўғрийди ғоят, кексайиб, тўғрироқ бўлди янада, чунки умуртқаси бўлган Шеърият, умрининг сўнгида Шариат бўлди. 2010 Муҳаммад Солиҳ

Эрталаб

Эрталаб уйғонар эканман, кечаги берилган ваъда мени қийнамайди. Кўзимни очар эканман, ҳеч кимдан қарз сўрамайман. Мен ўз қорнимдан аввал, нафсимдан аввал, ҳатто кўзларимдан олдинроқ уйғонаман эрталаб. Эрталаб ўз ҳаётимга муболағасиз қарайман. Эрталаб менинг фикрим мустақил. Сўзлар оломони узоқда. Байроқ кўтариб олган сўзлар оломон 1982 Муҳаммад Солиҳ  

Sabah

  Sabah uyanırken, beni dün verdiğim söz tedirgin etmiyor. Gözlerimi uykudan açarken,ben kimseden borç,ödün istemiyorum. Ben midemden önce, nefsimden evvel, hatta gözlerimden evvel uyanıyorum. Ben sabahları hayatıma mübalağasız (abartısız) bakıyorum. Sabahları benim fikrim müstakildir. Sabahları sözler kalabalığı benden uzakta, bayrak tutan sözler taburu. 1982 Muhammed Salih

Поезд

Поездга чиқасан. Онанг қўл силтар. Хотинингнинг ҳўл рўмолчаси Гуё синган қанот — ҳилпирамайди. Лекин хайрлашмас сен билан боғлар, Қўл силтамас дарахтлар, xўмраяр тоғлар, «Видо» айтолмайди сенга пахтазор!… Улар сендан хат ҳам кутмайди!.. Сен ҳалок бўлдинг-ку, жигарим!.. Жасад эса купеда чой ичиб Бемалол кетмоқда Ватандан… … 1975 Муҳаммад Солиҳ

Tren

Trene biniyorsun. Annen el salliyor. Eşinin elinde göz yaştan islanmiş mendil sanki kırık kanatidir bir kuşun Ancak senin le vedalaşmaz bu bağlar El sallamaz ağaçlar, kaşları çatık dağlar Pamuk tarlaları demez «elveda» Onlar senden mektup beklemeyecekler. İşte sen böyle helak oldun,birader. Cesedin ise trende çay yudumlayıp Rahat rahat uzaklaşiyor Vatandan! 1975 Muhammed Salih